Bart lucht zijn hart

5 april 2019

Ontgassen

 

Wanneer mijn vader ’s morgens beneden kwam en zag dat de (kolen)kachel niet meer brandde begon hij steevast te foeteren. Het bepaalde zijn humeur in hoge mate, en dat was begrijpelijk: het kostte veel tijd om de briketten weer vrolijk te laten branden. Het ‘goud’ van Slochteren kwam als een geschenk uit de aarde. Lachend ging Nederland over op de nieuwe energie: schoon en goedkoop.

Toen de Club van Rome begin jaren zeventig met haar rapport kwam, waarin op basis van wereldwijd wetenschappelijk onderzoek schokkende conclusies werden getrokken over de bevolkingstoename, de dreigende schaarste aan energie, het milieu en de opwarming van de aarde, was de wereld zeer onder de indruk; er werd veel gesproken over het doemscenario. Diverse actiegroepen werden opgericht om vervuilers te bestrijden en ons te waarschuwen voor het dreigend onheil; vredelievende, sympathieke, vaak langharige wereldverbeteraars, gehuld in rafelige kleding, zelfgebreide truien tot op de knieën, en hiep-hiep-hoera sandalen aan hun voeten, leverden individueel of in groepsverband hun bijdrage. Maar behalve lokale succesjes veranderde er eigenlijk niet veel, en na verloop van tijd ging de wereld over tot de orde van de dag: produceren en consumeren, economische belangen wogen altijd zwaarder.

Maar nu is het klimaat ‘hot’. Het staffeltje van de ouderen is overgenomen door scholieren die massaal de straat op gaan om hun zorgen te uiten. Ook al is de motivatie niet voor allen even zuiver (klimaatspijbelaars, alles beter dan les), ze verdienen niettemin waardering. Zoals te verwachten leverde hun gesprek met de minister-president niets op: onze Mark heeft hen vermoedelijk vakkundig, op de welbekende joviale wijze afgepoeierd.

Toch is er een ambitieus klimaatakkoord. Iedereen blij zou je denken, maar niets is minder waar. Want wie moet dat allemaal gaan betalen? Het zou natuurlijk mooi zijn als de grootste vervuilers (het bedrijfsleven) de zwaarste lasten op zich nemen, maar dat lijkt me een utopische gedachte. De discussies hierover zullen nog lang en heftig zijn: economisch gewin versus bewaking van ons kwetsbare milieu.

Roerganger Mark Rutte en de zijnen proberen Nederland naar een nieuw energie-tijdperk te loodsen, met subsidies willen ze de eenvoudige sterveling overhalen snel te ontgassen. Mijn lief en ik hebben recentelijk een energieneutraal huis laten bouwen met veel zonnepanelen en warmtepomp. Kost bakken met geld; de subsidie is welkom, maar stelt relatief heel weinig voor. Gezien de forse verhoging van de energieprijzen hoeven we van de Haagse rakkers voor de transitie niet te rekenen op extra financiële ondersteuning.

U en ik weten natuurlijk al lang wie uiteindelijk de rekening gaat betalen.


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

Unable to display Facebook posts.
Show error

Error: An access token is required to request this resource.
Type: OAuthException
Code: 104
Please refer to our Error Message Reference.

Gerelateerde artikelen