Eb en Thera Kamperman komen al ruim dertig jaar in Winterswijk

19 juli 2018

‘Geen vakantiegangers, maar halve Winterswijkers’

 

“Dit is de ratelaar”, zegt Eb Kamperman (86). Hij schudt aan het gele bloempje dat hij zojuist geplukt heeft en het ‘geratel’ van de zaden is te horen. “Daar dankt het z’n naam aan”, lacht hij. Samen met zijn vrouw Thera komt Eb al sinds 1985 in Winterswijk op vakantie. Eerst als tweede uitje naast een jaarlijkse vakantie naar het buitenland. De laatste jaren zit het Varsseveldse echtpaar bijna de helft van het jaar in hun caravan op de Roerdinkhof in het Woold.

Eb en Thera Kamperman in het mini natuurgebiedje op Scholtengoed Meerdink

Door Daniëlle Carrière

Even ervoor vertelt Eb aan de koffietafel over hoe hij en zijn vrouw aan het vakantieadres in Winterswijk zijn gekomen. “Ik was vroeger leraar aan een basisschool in Doetinchem. Daar zat Dini Schieven in de klas. In 1984 sprak ik Dini op een reünie, waar zij en haar klasgenoten als veertigjarigen kwamen. Dini vertelde dat ze was getrouwd met Jan Huetink en dat ze op Scholtenboerderij Het Roerdink net een minicamping hadden geopend. Het ging om vijf staanplaatsen in de hof bij de boerderij. “Een jaar na de opening, in 1985, gingen we op de uitnodiging in en stonden we voor het eerst op de camping”, weet Eb zich nog goed te herinneren.

De minicamping groeide uit van 5 naar 25 staanplaatsen die al lang niet meer alleen in de hof liggen. Er werd een naastgelegen stuk weiland bij aangetrokken. Er is nu ook een hotel en een groepsaccommodatie en men kan het hele jaar door, zeven dagen per week terecht in het Boerderijrestaurant in de gerestaureerde schoppe.

 

Hechte vriendschap

“Hoewel het al lang niet meer alleen om de hof gaat, is de bedrijfsnaam altijd Roerdinkhof gebleven”, zegt Eb Kamperman. “De rijke historie van het Scholtengoed en de omgeving fascineert me. Bovendien hebben we door de jaren heen een hechte vriendschap met familie Huetink en enkele andere vaste gasten opgebouwd. Waar ik kan, doe ik klusjes.”

“Tot een aantal jaren geleden kwamen we hier ieder jaar, maar we gingen ook naar het buitenland op vakantie. Omdat ik tot twee keer toe in het buitenland in het ziekenhuis belandde, smeekten mijn kinderen me om dichter bij huis te blijven. Dus nu vertoeven we bijna de helft van het jaar in Winterswijk. We wonen dichtbij, dus rijden zo even naar huis om de post te halen en de planten water te geven.”

Wim en Alet Sierksma wandelend over de Roerdinkweg / Scholtengoed Roerdink

Mini natuurgebiedje

Aan de koffietafel zitten ook Wim en Alet Sierksma uit Ermelo. Zij komen voor het eerst in Winterswijk en zijn benieuwd waar de mooie plekjes zijn die ze kunnen gaan bezoeken. “Wij komen hier voor de natuur”, zegt Eb. “Dus ik raad de plekken aan zoals het Wooldse veen, de Borkense baan en het Zwillbrock vlak over de grens in Duitsland.”

“En zelfs hier heel dichtbij zijn al mooie plekjes”, verklapt hij. “Zo heb je hier een klein stukje verderop, vlak bij het bevrijdingsmonument, een mini natuurgebiedje. Een vennetje met de prachtigste flora en fauna. Wilde orchideeën, vogels, kikkers, libellen …. Van dat plekje weten zelfs de meeste Winterswijkers het bestaan niet.”

 

Serene rust

Na de koffie bezoekt het echtpaar het betreffende plekje op Scholtengoed Meerdink. “En dan zitten we hier op het bankje en genieten van die serene rust die er heerst”, wijst Thera, die als jonge vrouw al aan de rolstoel gebonden werd vanwege een dubbele hernia en bijkomende complicaties. Het stel geniet zichtbaar, kijkt op waar de vogelgeluiden vandaan komen en turen in het gras wat er allemaal aan bloemen en planten te zien is. Op de achtergrond kwaken een stel kikkers.

Eigenaar Gerhard Huetink vertelt aan de koffietafel in het boerderijrestaurant

Vos laat los

Eb plukt een gras en pulkt aan de uitloper. “Dit is de vossenstaart”, zegt hij terwijl er stukjes van de uitloper afbrokkelen en op de grond vallen. “Er is nog een gras die er op lijkt, maar dit is duidelijk de vossenstaart, want vos laat los.” Eb was basisschoolleraar, maar biologieleraar had net zo goed bij hem gepast.

De halm ligt alweer op de grond en Eb heeft inmiddels een gevlekt groen blaadje in zijn hand. “De wilde orchidee die hier groeit is de gevlekte orchis”, vertelt hij. “Dat is te zien aan dit gevlekte blad. Als je een stuk land schraal laat worden, komen de wilde orchideeën vanzelf. Mooi hè!?”

Eb en Thera genieten van het leven op en om Roerdinkhof, maar toeren met de rolstoelbus ook regelmatig door de Winterswijkse omgeving. Genietend van het uitzicht om hen heen en ook steeds weer op zoek naar mooie natuurgebiedjes.

 

Halve Winterswijkers

Maar zijn Eb en Thera na dertig jaar eigenlijk nog wel vakantiegangers of voelen ze zich inmiddels Winterswijkers. “Ik ben Varssevelder”, zegt Eb stellig. Maar vakantieganger wil de 80-plusser zich ook niet noemen. “We zijn halve Winterswijkers”, zegt hij na lang nadenken. “Veel Wooldsen kennen ons en maken een praatje als we ze tegen komen.”


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

Gerelateerde artikelen