Bart lucht zijn hart

19 juli 2018

Zo heeft Bacchus het niet bedoeld

 

De mens heeft altijd behoefte (gehad) aan de sores en ellende van het dagelijks bestaan te ontsnappen. Van bijna alles in de natuur worden geestverruimende brouwsels gedistilleerd om in licht benevelde toestand het leven wat dragelijker te maken. De Fransen maken wijn, Belgen brouwen speciaal(abdij)bieren, Russen verzuipen zich massaal in (zelfgestookte) wodka, Schotten doen het met whisky en wij hebben jenever, ook wel neut, pikketanissie of hassebassie genoemd. De Romeinen en Grieken kenden zelfs goden (Bacchus en Dionysos) voor feest en drank.

Matig gebruik versoepelt geest en spieren, maakt tongen los, stimuleert creativiteit en verbroedert; alcohol zorgt vaak voor een beetje leven in de brouwerij. Zonder een glas zouden weinig mannen een dansje wagen met hun partner; bij de eerste klanken moeten de meesten plotseling een plasje plegen.

Toen wetenschappelijk onderzoek aantoonde dat overmatig gebruik van het hemelse vocht schadelijk is voor de zowel de fysieke als geestelijke gezondheid (‘drank maakt meer kapot dan je lief is’) sprongen enkele brouwers van het schavuitenwater daar handig op in en bestormden de markt met maltbier. Buckler, de eerste, werd door Youp van ’t Hek genadeloos afgemaakt, maar de opmars was niet meer te stuiten. Tegenwoordig is het volledig geaccepteerd.

In tegenstelling tot de ouderen (het verstand komt met de jaren) lijkt onder jongeren het besef om te matigen nog niet te zijn doorgedrongen: comazuipen is hot. En om helemaal los te gaan combineert menig hardleerse, puberende branieschopper de alcohol met een of ander drogerend pilletje. Zo kan Bacchus het nooit bedoeld hebben. Als ik met mijn leerlingen hierover sprak begrepen ze niet waar ik mij druk over maakte. Drank, een pilletje, doe niet zo moeilijk, was hun reactie.

Nieuw onderzoek heeft uitgewezen dat elk glas alcohol het leven met maar liefst een half uur verkort. Even was dit nieuws het gesprek van de dag, menigeen probeerde uit te rekenen hoeveel jaar hij/zij inmiddels al weggedronken had. Hoofdrekenen bleek voor velen ineens een moeilijke discipline, het geheugen haperde. Gelukkig maar: een wereld zonder drank, een globale drooglegging, je moet er toch niet aan denken. Alleen doorgewinterde droogstoppels, fatsoensrakkers, zieken en ex-alcoholisten doen het zonder.

Een enkele keer per week nuttig ik met veel plezier een glas wijn of whisky, zonder enige gêne drink ik dan een paar halve uurtjes van mijn bestaan naar de verdoemenis. En tijdens de vakantie zullen mijn geliefde en ik ons laven aan heerlijke, droge witte wijn. Proost.


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen