Bart lucht zijn hart

27 september 2018

Niet slecht genoeg

 

De lange, hete zomer is gelukkig voorbij, de herfst is begonnen en voor je het weet is het landschap bedekt met rijp en hangt er vorst in de lucht. Ik kan heel slecht tegen hitte: alles kleeft, plakt, en deodorant laat het al snel afweten. Mijn doorgaans goede humeur lijdt onder de genadeloze stralen van de koperen ploert. Ik ben een wintertype: ik zie veel liever schaatsers met warme sjaal en dikke jas dan (te) schaars geklede onderdanen van koning Obesitas die met zand in de bilnaad en/of andere ongemakkelijke huidplooien, als haringen in een ton liggen te bakken.

Zomers leveren zelden inspiratie op voor de columnist/journalist. Dit jaar was anders.

Voor de sportfanaten was er voetbal, atletiek, wielrennen en tennis. De Rode Duivels speelden fantastisch, de successen van onze atleten en wielrenners maakten me trots. Waar ik mij echter mateloos aan erger zijn de stompzinnige praatprogramma’s met (vermeende) connaisseurs. Zo moesten we volgens een oud-hordenloper bij het hardlopen goed kijken naar de hoek tussen boven- en onderbeen, dan kon je zien of de atleet in vorm was. Echt waar. Of de tenenkrommende ‘diepte-interviews’ met sporters: ”Wat ging er door je heen?” Stop met dat geleuter.

De vlag van de Achterhoek heeft het nodige stof doen opwaaien. Ik ben niet onder indruk: een beetje kleurloos, saai, simpel. Ik heb inzendingen gezien die veel meer tot de verbeelding spreken. Koffie-vriend Minus meent dat de eenvoud ervan de bescheidenheid van de Achterhoeker symboliseert. Sympathieke gedachte natuurlijk, maar is dat werkelijk zo?

Wat mij zeer diep heeft geraakt is het verhaal van een goede vriendin die al jaren in de zorg werkt. Ze vertelde over een 93-jarige man die elke dag naar zijn dementerende vrouw gaat, maar zelf ook dagelijks geholpen moet worden door de wijkzorg. Op de vraag waarom hij niet bij zijn vrouw woonde, was zijn antwoord even schokkend als triest: “Ik ben niet slecht genoeg.”

Dat politici dit laten gebeuren zegt alles over hun totale gebrek aan empathie. Hoe durf je twee miljard te bezuinigen om de portemonnee van (buitenlandse) aandeelhouders van grote bedrijven te spekken en tegelijkertijd ouderen zo in de kou laten staan? En dan te bedenken dat een zeer grote meerderheid van de Tweede Kamer (fel) tegen het vermaledijde plan is. Die rare jongens in Den Haag zijn gewoon niet te vertrouwen.

Heel soms schaam ik mij inwoner te zijn van dit kikkerlandje. Dit is zo’n moment.


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen