Bart lucht zijn hart: van gebedshuis tot boekenkerk

26 november 2019

(door Bart Iking)
‘Kennis is macht’, met deze woorden sloeg mijn vader mij (soms letterlijk) om de oren als ik te veel onvoldoendes op mijn rapport had; dat gebeurde vaker dan me lief was. Macht heb ik nooit geambieerd, maar de honger naar kennis en inzicht is groot. Als kind van het pre-digitale tijdperk zijn boeken (fictie en non-fictie), kranten en tijdschriften mijn belangrijkste bronnen; voor snelle informatie maak ik af en toe gebruik van het internet.
De leeshonger is er niet altijd geweest: als gymnasiast had ik, evenals de meeste klasgenoten, weinig belangstelling voor literatuur. Waarom onze tijd verdoen met romans uit lang vervlogen tijden waar wij (nog) niet veel van begrepen? De hormonen gierden ronkend en vurig door het puberlichaam, het vrouwelijk schoon eiste onze gepassioneerde en onverdeelde aandacht. Literatuur en pubers: ‘parels voor de zwijnen’, oordeelde een gewaardeerde oud-collega ooit.
Mijn studentenjaren betekenden de kentering. Ik kwam in aanraking met boeken die veel beter bij mijn belevingswereld pasten, die mijn geest prikkelden en mij tot denken aanzetten: de ontluikende liefde voor het geschreven woord.
Het voortbestaan van het papieren boek waarmee onze generatie is grootgebracht wordt door sociale media en digitale snelweg helaas ernstig bedreigd, het einde van het gedrukte woord zou op termijn, vrees ik, wel eens onontkoombaar kunnen zijn. Voor de boekenbranche zijn het stormachtige tijden, het is lastig het hoofd boven water houden (de gedachte dat onze gezellige boekwinkel ook haar deuren zou sluiten vervult mij met grote droefheid: een doemscenario).
Toch is er hoop: toen lief en ik enkele jaren geleden in het bourgondische Maastricht waren, ontdekten we een kerk die was omgebouwd tot boekhandel. Ook in het uiterste zuiden, van oudsher toch het bolwerk van katholiek Nederland, had de ontkerkelijking meedogenloos toegeslagen. Met gepaste eerbied en ontzag liepen we naar binnen waar we werden overvallen door de serene rust en ingetogen sfeer, waar mensen rustig en kalm tussen de vele kasten schuifelden op zoek naar iets van hun literaire gading. Behalve het immense assortiment (een grote kerk; katholieken hebben iets megalomaan, het mag wel wat kosten) is er ook nog ruimte om onder het genot van een bakkie of andere vloeibare versnapering en echte Limburgse vlaai alvast de aankoop de besnuffelen – de bedwelmende geur van papier en lijm brengt mij in hogere sferen – en door te bladeren. Ik kwam ogen tekort, voelde me als een kind in een snoepwinkel: een waar walhalla, een aards paradijs.
Ik wilde mijn enthousiasme over deze zeer geslaagde formule delen met een van de medewerkers en vroeg haar of ze zich niet bevoorrecht voelde hier te mogen werken. Ze knikte instemmend. “Ik denk dat de lieve Heer geen moeite heeft met deze metamorfose”, zei ik. Ze keek mij glimlachend aan: “Dat denk ik ook.”
Van gebedshuis tot boekenkerk. Ik weet het zeker: ‘Hij keek en zag dat het goed was.’

 

 


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: An access token is required to request this resource.
Type: OAuthException
Solution: See here for how to solve this error

Gerelateerde artikelen