Column Bart Iking: megalomane trekjes

28 januari 2020

Al maanden waait er een venijnige, gure wind in Den Haag, er broeit onrust. De afstand tussen de burger naar wie onvoldoende wordt geluisterd enerzijds en de desinteresse van lenige Mark en de zijnen anderzijds, lijkt groter dan ooit: een gapend gat. Het volk mort en komt uiteindelijk in opstand: boze boeren, bouwers, verpleegkundigen, artsen, juffen en meesters trekken in zeer grote getalen met tractoren en spandoeken naar het Malieveld. En met succes.
De politiek is gezwicht. Voor sommige boeren wordt het nog lastig: de grimmige, bijna radicale houding van jonge agrariërs voorspelt weinig goeds voor de nabije toekomst.
Een gure wind in het Haagse, Winterswijk werd geteisterd door windkracht 12, ons vriendelijke dorp trilde op zijn grondvesten. De kwestie: de voorgenomen sluiting van een paar afdelingen in het SKB.
Al eerder werden we opgeschrikt door het absurde plan van de toenmalige directeur de locaties Doetinchem en Winterswijk op te offeren ten faveure van een nieuw ziekenhuis bij Varsseveld. De inwoners reageerden furieus, de directeur trok geschrokken zijn keutel in en maakte zich uit de voeten. We hoefden ons, zo werd ons verzekerd, geen zorgen meer te maken over het voortbestaan van een volwaardig SKB. Opluchting alom.
Maar dan ineens komt de mededeling van Santiz dat verloskunde en de kinderafdeling moeten verdwijnen. Hoe bestaat het? Heeft het bestuur wel goed opgelet, stellen beloftes dan niets meer voor?
Of het komt door de handtekeningenactie, de posters, de vele protesten en de druk uit de Tweede Kamer, ik heb geen idee. Maar de storm is gaan liggen, de snode plannen lijken van de baan. Definitief? Ik geloof er niets van.
Moderne bestuurders zijn bijna per definitie bijzonder ambitieus, hebben megalomane trekjes, grote ego’s en een hardnekkige neiging tot betweterig gedrag; empathie is niet hun sterkste kant. Jesse Klaver zei ooit dat ze uit een ander universum lijken te komen.
Met mooie praatjes (ingefluisterd door communicatiedeskundigen) en gelikte presentaties proberen ze de andere partij(en) te overtuigen van de noodzaak tot uitvoering van hun plannen, maar eigenlijk zijn ze vooral bezig met het oppoetsen van hun zelfbeeld en financieel gewin. Fusies kunnen zomaar stuklopen door gebrek aan gezond verstand, belangenverstrengeling, botsende karakters, verkeerde prognoses en/of onverenigbare (bedrijfs)culturen.
Het bestuur werd getrakteerd op een orkaan van kritiek, de woede onder de bevolking was enorm. Met het vertrek van Van Ewijk (Barbertje moet hangen) is de kou natuurlijk nog niet uit de lucht.
Voor integere bestuurders is niet alleen financiële haalbaarheid, maar evenzeer de menselijke maat leidraad voor hun functioneren. Heel goed luisteren en blijven zoeken naar consensus zijn daarbij essentieel.
Het zou Santiz sieren en de geloofwaardigheid enigszins goed doen als men bereid is eventueel de hulp/expertise van externe adviseurs – hun onafhankelijkheid moet uiteraard buiten kijf staan – in te roepen.
Hoe dit afloopt? Het kan vriezen, het kan dooien.
Bart Iking


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen