Door en door Domien

28 januari 2019

Bezorgd

Het is zo’n stralende dag die helemaal past bij de allereerste, officiële voetbalwedstrijd. Ik stop op de hoek van de lange, best wel drukke weg en het rustige, vriendelijke zijstraatje in Winterswijk. Daar word ik opgewacht door één van mijn nieuwe ploegmaten, zo heeft hij beloofd. Het is immers mijn eerste wedstrijd en dat zorgt voor opwinding in dat kleine lijfje. Een spannend voorgevoel dat de schroom voor de eerste stap op dat dan nog onbekende sportcomplex overstijgt.

Het blauwwitte tenue heb ik al uren aan. Blauwe sokken met een witte bies, een witte broek en het prachtige blauwe shirt met een witte V. Een klassiek shirt heet dat tegenwoordig. De voetbalschoenen aan en een groene trui over het shirt, zó, ik kan naar Zwanenberg, de thuishaven van Fortuna. Zo gaat dat in die tijd, een voetbaltas heb je niet nodig.

Theo Sikkes staat op de hoek inderdaad te wachten en we fietsen rechtdoor, om via een zandpaadje ‘achterlangs’ naar Zwanenberg te fietsen. Hij maakt deel uit van een groot gezin, met een Fortuna-dna. We zitten beiden op de St. Jozefschool en naast de school bepaalt de voetbalclub mijn leefwereld.

Zeker in het begin fietsen we vaker samen en staat hij te wachten op de hoek van dat vriendelijke straatje. Of ik wacht even en komt hij al snel uit het paadje naast het huis fietsen. Een rustieke plek om te wonen, met keurige rijtjeswoningen.

Een plek die begin december van het vorig jaar vanuit het niets in het nieuws kwam. Een deel van Winterswijk hoorde de sirenes ’s nachts, misschien ook wel de klappende wieken van de traumaheli. De volgende ochtend wordt het langzaam maar zeker duidelijk wat zich die nacht heeft afgespeeld in de Keizersdwarsweg. Er is geschoten, er vallen gewonden waaronder een politieagent, en er worden vijf mensen gearresteerd.

Randstedelijke taferelen in een ooit zo rustiek, vredig ogend straatje in Winterswijk. Een ruzie die beslecht wordt door wapens? Ik schud het hoofd en vraag me af of ik soms naïef ben. In ieder geval onwetend, zo blijkt een week later tijdens een verjaardag bij de buren, waar twee buurjongens (of liever twee buurjongemannen) me vertellen dat in Winterswijk álles is te krijgen, van diverse drugs tot  wapens. U roept maar en het wordt bezorgd. Ja, óók in Winterswijk.

De volgende ochtend word ik wakker met een lichte kater. Niet van de drank. Ik verlang terug naar de tijd van dat ventje op het fietsje in dat klassieke voetbalshirt.

Domien Esselink


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen