Nazomerbloeiers rondom Winterswijk

22 juli 2018

Wanneer begint de nazomer? Als je naar de plantengroei kijkt is dat ergens in augustus. Na de voorjaarsplanten, die in maart, april en mei bloeien verschijnen de zomerplanten. Die kunnen vanaf mei tot aan het begin van de herfst bloemen hebben. Er is echter een groep planten, die nog wat langer wacht. Midden in de zomer zie je daarvan hoogstens nog bladeren. Het gaat om soorten als herfstleeuwentand, struikheide, echte guldenroede en de mooiste van allemaal, de blauwe knoop.

 

De herfstleeuwentand is de algemeenste van de genoemde soorten. Die bloeit veel in wegbermen en op niet al te intensief onderhouden gazonnen en graslanden. Het is familie van de paardenbloem en behoort tot de familie van de composieten, oftewel de samengesteldbloemigen. Dat betekent dat elk bloemhoofdje niet één bloem is, maar bestaat uit tientallen kleine bloemen. Elke bloem vormt één zaadje. Dat is goed te zien aan de pluizenbol van de paardenbloem. Veel composieten hebben gele bloemen, waardoor de oppervlakkige waarnemer “alweer een paardenbloem” zal zeggen. Bij nauwkeuriger kijken zie je de verschillen, zeker als je naar de bladeren kijkt.

 

Zeldzaam
De echte guldenroede is eveneens een composiet. Het is een zeldzame plant van bossen, bosranden, houtwallen en beschaduwde bermen. In Nederland is de soort zo zeldzaam, dat die op de rode lijst staat. Op die lijst staan soorten die in hun voortbestaan worden bedreigd en daarom extra aandacht behoeven. Ik ken de echte guldenroede van een aantal wegbermen in Winterswijk. Die wil je natuurlijk niet wegmaaien.  Er zijn meer guldenroedes die in het buitengebied voorkomen zoals de Canadese en de late. Dat zijn verwilderde tuinplanten, die soms zo succesvol zijn dat er nauwelijks ruimte meer is voor een andere soort. Deze guldenroedes met hun gele pluimen bloeien eveneens in de nazomer en worden meer dan een meter hoog. De enige inheemse, de echte, is sierlijker en wordt minder hoog. Deze grote bijzonderheid van het Nationale Landschap is het waard om te koesteren.

 

Kleurenblind
Dat geldt ook voor de blauwe knoop. De soort heeft wel iets van een composiet, omdat er ook meer bloempjes in één hoofdje staan. De vorm van de bloemen is echter duidelijk anders. De kleur is eerder paars of lila dan blauw, maar de naamgevers van planten waren wel vaker enigszins kleurenblind. Dertig jaar geleden was de blauwe knoop nog een vrij algemene plant in de Winterswijkse bermen. De soort groeide vooral op plekken in het heide- en veenontginningslandschap, waar de bodem niet al te voedselrijk was. Ik heb toen al die bermen afgefietst en de groeiplaatsen ingetekend. Als ik dat nu nog eens zou doen, hoef ik veel minder stipjes op een kaart te zetten.

 

De omstandigheden zijn te voedselrijk geworden voor de blauwe knoop, in ieder geval in de wegbermen. Enkele natuurterreinen kunnen in augustus nog wel helemaal lila kleuren door de blauwe knoop. Dat geldt voor de schrale heidegraslanden van de Willink Weust achter de Steengroeve en enkele terreintjes van het Geldersch landschap, die onderdeel zijn van het landgoed de Haar in ’t Woold. Of voor graslandjes aan de Beijersdiek in Meddo, die door Staatsbosbeheer worden beheerd. De groeiplaatsen in de bermen zijn te herkennen aan roodwitte linten, die er tegenwoordig geplaatst worden, zodat daar de berm in de nazomer nog niet wordt gemaaid.


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen