Piene an de konte

1 oktober 2019

Door Bart Iking
In het verleden waren de Griekse eilanden een geliefde vakantiebestemming. We genoten van de aangename klimatologische omstandigheden, de rijke klassieke cultuur, de fameuze Helleense gastvrijheid en eenvoudige, maar voortreffelijke keuken.  Na verloop van tijd ontstond de behoefte aan andere, koelere locaties, iets dichter bij huis, het liefst met sportieve mogelijkheden voor senioren. Zo hebben we gefietst langs de Loire, gewandeld op de Kanaaleilanden Guernsey en Jersey.

Voor dit jaar waren er geen duidelijk omlijnde plannen. De urenlange zoektocht op internet bracht geen oplossing, maar toen de ANWB-gids op de mat viel met een uitgebreid artikel over een fiets-ronde Zuiderzee, werd onze interesse onmiddellijk gewekt: zes dagen op onze stalen ros (uiteraard met elektrische ondersteuning), rustige, landelijke routes langs het IJsselmeer, geen besognes over het vervoer van de bagage. Dezelfde dag nog was de boeking een feit. We waren ons bewust van de zwaarte van de langere afstanden, maar omdat een rondje Winterswijk – wat is het hier toch mooi –  van 65 kilometer ‘appeltje-eitje’ was gebleken, werden geen noemenswaardige problemen verwacht.

De tweede dag ging van mijn geboortestad Amersfoort naar Purmerend, de langste etappe (75 kilometer), dus vroeg uit de veren, en na een voedzaam ontbijt verlieten we de vestingstad aan de Eem. Met een prettige, verkoelende bries in de rug fietsten mijn betere helft en ik vrolijk door het betoverende landschap met riviertjes, polders en fraaie vergezichten. Kortom, er leek geen vuiltje aan de lucht. Maar ergens onderweg begonnen we een ongemak te voelen dat ons de rest van de week parten zou spelen: zadelpijn.

Ik ben helaas niet gezegend met een stevige, ronde toges, voor mij dus geen natuurlijk zitkussen (volgens mijn lief heb ik daar niet veel ‘bij te zetten’). De gevolgen laten zich raden.

Velen van u zullen het (her)kennen: steeds vaker kom je even omhoog uit het zadel, schud de billen heen en weer, dan weer verschuif je van de ene kadet naar de andere om de doffe pijn te verlichten. Voor de man komt daar nog bij dat hij bij tijd en wijle geen enkel gevoel meer heeft in de tussenpartij, een soort lokale verdoving, alsof de even kostbare als kwetsbare kroonjuwelen hun onderkomen elders hebben gevonden. Zelf blijf ik dan wat langer boven het zadel hangen, schud iets fanatieker en haal opgelucht adem als ik bij de zeer voorzichtige landing weer merk dat ik een jongetje ben.

Ondanks het hardnekkig beurse gevoel kijken we terug op een bijzondere week. De kennismaking met dit deel van ons kikkerlandje was geweldig: wonderschone natuur en pittoreske havenplaatsjes waar, ondanks de vele toeristen, authenticiteit en gastvrijheid lijken te zijn gebleven.

Fietsvakantie? Gaan we vaker doen, met of zonder ‘piene an de konte’.


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

Unable to display Facebook posts.
Show error

Error: An access token is required to request this resource.
Type: OAuthException
Code: 104
Please refer to our Error Message Reference.

Gerelateerde artikelen