Teloorgang dreigt voor bijzonder bos

1 oktober 2019

Door Bernhard Harfsterkamp

Oudere mensen vertellen mij af en toe dat de Bekendelle niet meer is wat het ooit is geweest. Ze herkennen het bos dat in hun jeugd verreweg het mooiste beekbos was nauwelijks meer terug. Ze doelen dan niet op de hele Bekendelle, maar op het bosgedeelte op de lage (linker)oever, dat grotendeels in het bezit is van Natuurmonumenten.
Mijn reactie is tot nu toe altijd, dat er gelukkig nog steeds zeer fraaie delen aanwezig zijn, maar dat je daar vanaf het wandelpad op de lage oever weinig van krijgt te zien (behalve dan natuurlijk die prachtig meanderende beek, die bij elk bezoek weer een genot is om te bekijken). Maar ook ik moet toegeven dat de natuurwaarde van dit bos is verminderd en niet alleen omdat het een groot deel van het jaar vooral een brandneteloerwoud is geworden.
Er zijn allerlei redenen voor die veranderingen, maar wat zeker meespeelt is dat het bos steeds minder een bos aan het worden is. Tijdens een wandeling stuitte ik op een boom, waarop paddestoelen groeiden. Op zich niet erg, want ook het leven van bomen is eindig, maar in de Bekendelle verdwijnen wel bomen, maar komen er weinig nieuwe meer bij. De natuurlijke verjonging werkt hier blijkbaar niet meer. Het gevolg is dat de open plekken steeds groter worden. Nog meer licht, nog meer brandnetels.
Dit past bij de gedachten van mensen, die aanhanger zijn van de oerbosromantiek. Dat lage oeverbos van de Bekendelle duikt dan ook op in overzichten van de oerbossen in Nederland, maar zo oer kan het niet zijn, want in de 18de eeuw was het er nog niet. Het is wel een oud bos, wat ook weer niet betekent dat er geen enkel beheer werd uitgevoerd. Het niets doen, het natuurlijk bosbeheer, dat er nu wordt toegepast, is iets van de laatste drie-vier decennia. Daarvoor werden er ook in dit oerbos regelmatig bomen gekapt en aangeplant.
Niets doen in bossen is soms prima, maar het ligt wel aan de ligging en de grootte van het bos of het echt zinvol is. Daarnaast moet je wel zeker weten, dat er spontaan nieuwe bomen gaan groeien. De natuurlijke verjonging moet werken, maar dat is niet overal meer zo. Als je dat constateert zou je pragmatisch kunnen worden: laten we dan maar weer bomen bijplanten. Ik zie dat graag in de Bekendelle gebeuren, want anders vrees ik dat er tussen de strook met oude beekarmen en de Boven-Slinge binnen nu en tien jaar alleen nog maar één grote open plek is te zien.
Als we dan toch weer enig beheer gaan uitvoeren in dit deel van de Bekendelle kan er misschien ook overwogen worden de oude beekarmen eens goed door te spoelen. In normale winters is daar vaak water genoeg voor. Ook dat is een maatregel, die flora en vegetatie hier weer interessanter kan maken. Maar vasthouden aan het niets doen blijft uiteraard een te rechtvaardigen keuze. Tenslotte zeg ik ook vaak genoeg, dat we niet bang moeten zijn voor een veranderend landschap. Toch zou ik in Bekendelle die verandering graag willen vertragen en begeleiden met enkele gerichte ingrepen.


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

Unable to display Facebook posts.
Show error

Error: An access token is required to request this resource.
Type: OAuthException
Code: 104
Please refer to our Error Message Reference.

Gerelateerde artikelen