Verborgen parel

20 juli 2018

We doen het niet vaak maar op deze zondagmiddag besluiten we om even naar de Algemene Begraafplaats te gaan, net als de Notaristuin een verborgen parel in Winterswijk. We brengen niet alleen een bezoek aan onze dierbare overledenen, maar de  bloeiende bomen en struiken en de warme voorjaarszon nodigen uit voor een wandeling over het goed onderhouden terrein. Even staan we stil bij het bord met het gedicht van H.P. Priester “Het Karkhof in mien dörpken”.

Als we ons rondje verder maken over de paden langs de graven bekijken we de namen op de stenen. Interessant zijn die met de naam van de boerderij waar de overledene bij leven gewoond heeft, zo weet je uit welke buurtschap en van welke familie hij of zij kwam.

We constateren dat we eigenlijk best veel mensen kennen en af en toe komt bij een bekende naam een mooi verhaal of anekdote naar boven.

Zo ontdekken we bij toeval het graf van vroegere buren van mijn vader. Op de dag dat mijn ouders trouwden, in maart ruim zestig jaar geleden, was de vorst nog niet uit de grond en er viel af en toe nog sneeuw uit van die maartse buien. Mijn vader woonde op een boerderijtje in Kotten dat aan een zandweg lag die door de weersomstandigheden op dat moment vrijwel onbegaanbaar was. De trouwauto kon niet tot bij het huis rijden en bleef een eind verderop op de verharde weg staan. De bewuste buurman zag een praktische oplossing en nam de bruidegom op zijn rug om hem naar de trouwauto te dragen zodat zijn schoenen en zijn trouwpak schoon bleven. Naoberhulp in de waarste zin van het woord.

Even brengen dit soort herinneringen mensen van weleer weer tot leven, mensen die ieder voor zich een klein schakeltje vormen in een oneindige keten, bewaard en gekoesterd in dit prachtige park.


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen