Wijkagent Willem Saris viert veertigjarig jubileum

25 januari 2018

“Politiewerk is grote centrifuge, het draait altijd maar door”

Wijkagent Willem Saris vierde zijn veertigjarig dienstjubileum bij de politie begin deze maand met een etentje met collega’s. Tijdens een openhartig gesprek bij hem thuis windt hij er geen doekjes om: stoppen met werken is nog niet aan de orde. “Pensioen na veertig dienstjaren is door de jaren heen weg onderhandeld uit de cao’s, maar op enig moment word je toch geconfronteerd met lichamelijke beperkingen en dan houdt het op. Ik zie mezelf niet tot mijn 68e werken. Als ik het niet meer leuk vind, schei ik er mee uit.”

 

Door Betty Wassink
Willem Saris (58) is nu bijna acht jaar wijkagent Buitengebied Winterswijk. Eind december rijden we mee tijdens een reguliere surveillancerit door zijn ‘wijk’: het buitengebied. Maar dan krijgt hij een oproep voor noodhulp. Willem: “We zijn altijd oproepbaar voor noodhulpdiensten, wat ten koste gaat van de aandacht voor mijn wijk. Je bent afhankelijk van incidenten die zich voordoen.” Het ‘wettelijke besluit wijkagent’ zegt dat een wijkagent 80 procent van de tijd beschikbaar moet zijn voor zijn wijk. “Maar in de praktijk halen we dat nooit. Mijn idee over invulling van het wijkagentschap is dat een wijkagent 100 procent inzetbaar is voor zijn wijk zonder andere taakaccenten, maar het heeft allemaal te maken met personele bezetting en de noodzakelijke formatiesterkte om 24 uur per dag inzetbaar te zijn.” Met zijn collega-wijkagenten in het hele land vindt Saris, dat er te weinig tijd beschikbaar is om het wijkagentenwerk naar behoren te doen.  “Dat moet en kan anders. En beter.”


Goudvinken
Opgegroeid in het buitengebied op de Zuid-Veluwe en al ruim dertig jaar woonachtig in het buitengebied van Aalten,  houdt buitenmens Willem Saris zich ook met de imkerij bezig en geeft hij les over milieuwetgeving. “We maken ons enorm druk voor de verkeersveiligheid, maar we vergeten, dat er jaarlijks 6000 doden te betreuren zijn door het milieu.  Denk aan mensen die overlijden aan asbestkanker.”

Willem kwam na zijn beëdiging als 18-jarige drie maanden in de groep Heerde op de post Hattem, waar hij zijn eerste praktijkervaringen opdeed. “Het eerste proces-verbaal dat ik maakte was tijdens een fietssurveillance. Ook toen lag mijn liefhebberij al bij alles wat met natuur te maken heeft. Ik zag een volière met beschermde goudvinken, die ik in het kader van de toenmalige vogelwet in beslag nam. Ik herinner me dat de eigenaar zelfs een transportkistje beschikbaar stelde, dat ik onder de snelbinder meenam naar het bureau.  Maar in plaats van een blije opperwachtmeester,  kreeg ik op mijn flikker, want het was niet de bedoeling dat een wachtmeester die net van school was, al goudvinken in beslag nam.  Daar hadden ze immers hun eigen ‘groene’ mensen voor.”

Veldslagen
Hij kwam daarna in Aalten, waar hij 32 jaar zou blijven, maar iedere politieman moest ook verplicht naar de opleiding van de Mobiele Eenheid (ME). “Vanaf 1981 maakte ik deel uit van het ME-peloton van het korps Rijkspolitie in Apeldoorn.  Tijdens die rumoerige jaren tachtig kwamen de jongeren zichtbaar in verzet en klommen letterlijk op de barricaden. Ik maakte destijds de veldslagen met demonstranten tegen kruisraketten, de duwbotenproblematiek met de Granaria en de ontruiming van kraakpanden in Amsterdam en de ongeregeldheden bij de inhuldiging van koningin Beatrix mee. Onvoorstelbaar dat er geen doden zijn gevallen, want het verzet was heftig. ‘Geen kroning maar een woning’ blijft me nog altijd bij.’

 

AZC
Al bijna vijftien jaar is Saris wijkagent buitengebied. Eerst in Aalten en sinds 2010 in Winterswijk. “In Aalten zat het AZC in mijn wijk, waardoor het een enerverende periode werd. Met bijna negentig nationaliteiten die hun eigen cultuur meebrachten, kwam met het AZC de wereldproblematiek naar het platteland in Barlo en had ik veel contacten met inlichtingdiensten. Die dynamiek van ‘de mens en zijn verhaal’ boeit me en dat maakte het voor mij interessant. Dagelijks was ik wel een paar uur op het AZC waar we samen met het COA en de beveiliging van het AZC probleemoplossend bezig waren om verstoring van de openbare orde en veiligheid te voorkomen.”

In Winterswijk bouwde Saris als wijkagent buitengebied via de buurtschapsbelangenverenigingen al snel een groot netwerk op.  “In die periode begon de problematiek diefstallen van zitmaaiers en inbraken in het buitengebied, waarvoor we bijeenkomsten organiseerden in de buurtschappen. Zo kwam ik vrij snel in contact met de inwoners van mijn wijk.” Zijn voornemen was om wekelijks de hele wijk rond te gaan, maar de realiteit werd, dat hij nauwelijks eens per maand overal een keer kon zijn.

“Het werk is heel breed en je moet proberen de juiste mix te vinden. Maar we worden in ons werk geleefd door de waan van de dag; die is alles bepalend voor ons. De politie is eigenlijk een grote centrifuge, ons werk draait altijd maar door.  Over dertig jaar is het werk inhoudelijk niet veranderd, maar de techniek verandert. Er komen nieuwe vormen van criminaliteit bij, maar handhaving en het oplossen van problemen blijft mensenwerk. En nog meer dan vroeger ben je 24/7 politieman. Het is eigenlijk geen beroep, maar een manier van leven en daar groei je in.  Ook als ik vrij ben, ben ik altijd de omgeving aan het scannen; tot zelfs bij de dagelijkse boodschappen in de supermarkt of tijdens een vakantie.”

“Politiemensen zijn ook mondiger geworden. Zoals de samenleving verandert, krijg je door aanwas van jonge collega’s ook andere stromingen binnen het korps. Bijvoorbeeld in de tijd van de mond-en-klauwzeercrisis kregen collega’s gewetensbezwaren en weigerden om naar een bedrijf te gaan waar gezonde dieren moesten worden geruimd. De cultuur van vroeger is er niet meer bij de politie.  Dat is denk ik ook de kracht van de politie, dat je meeverandert met de samenleving.”

“Twitteren bracht aardverschuiving”

Willem Saris staat ook bekend als groot twitteraar. Hij stuurt al sinds september 2010 tweets de wereld in, inmiddels al bijna 21.000. Saris heeft maar liefst 4700 volgers. Zijn vele tweets leidden zelfs al tot kritische vragen in de gemeenteraad, maar burgemeester Thijs van Beem nam hem in bescherming en benadrukte dat het juist goed is dat agenten zo het contact met het publiek opzoeken. Willem: “Collega Berend Jager maakte me enthousiast voor het gebruik van social media.  Deze berichtgeving buiten de afdeling persvoorlichting  om was bij ons intern een leerproces, dat echt een aanloop nodig had en veroorzaakte in het begin nogal een aardverschuiving. Inmiddels is het een volledig geaccepteerd medium. We komen op deze wijze gemakkelijk met mensen in contact en andersom. Het is heel laagdrempelig  en je moet daarin ook als politie mee om niet achter de feiten aan te lopen.  Het brengt ons als wijkagenten veel informatie.”

Twitter @polwwijkbuiten

facebook @Willem Saris

 

 

“Helpen van verwarde mensen kost steeds meer tijd”

De politie krijgt de laatste jaren steeds meer te maken met verwarde personen. Door de bezuinigingen op de voorzieningen daarvoor kost dat de politie veel tijd en levert het ook de nodige problemen op. Willem: “Bij afwijkend gedrag bieden we de persoon ter beoordeling aan bij GGNet. We zijn geen psychiater en nemen de persoon mee op grond van artikel 3. Dat betekent:  niet strafrechtelijk, maar in het kader van hulpverlening.  Dan moet hij mee naar de beoordelingslocatie in Doetinchem. We leggen het probleem bij de deskundigen van GGNet, want die zijn deskundig. Maar zo’n beoordeling kan wel uren duren, waardoor agenten er hun hele dienst mee kwijt zijn. Als die GGD-arts op dat moment druk is in bijvoorbeeld Deventer, dan moeten wij twee tot drie uur wachten en als de persoon dan na vele uren wachten wordt beoordeeld en niet wordt opgenomen,  moeten we hem mee terugnemen. Dan moet alles nog op papier worden gezet. Dat gaat ten koste van ander werk.  Dat is heel frustrerend. We zouden in ons land verpleegkundigen vanuit de GGZ moeten kunnen inzetten. Dus iedere politiewijk in Winterswijk moet een vaste GGZ-verpleegkundige krijgen, die meldingen over verwarde personen op kan pakken.   Nu is de politie de afvalput van de maatschappij. Als er een probleem is in de maatschappij waar we niet weten waar we ermee heen moeten, dan gooien we dat in het putje van de politie.”


Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen