Winterswijkse beatclubs zaten stampvol, het hele weekend door

28 september 2018

De geweldige jaren van dj Louis Gietman

 

Toen ik onlangs tijdens een lezing over de lokale popmuziek bij het noemen van een aantal befaamde discjockeys uit een grijs verleden vergat zijn naam te noemen en na afloop daarover door zijn broer werd aangesproken, wist ik dat er de schone taak voor mij lag om dit recht te zetten. Op naar Breda dus om het verhaal op te tekenen van Louis Gietman (1947), de plaatjes-aan-elkaar-prater die tussen 1966 en 1969 in uitgaansgelegenheden als Red Rooster, Studio René en Sjoerd’s Corner de bezoekers zoveel aangename dans- en luisteruurtjes wist te bezorgen.

 

Door Erik Meinen

 

DANCE   

Anno 2018 is dance onder jongeren populairder dan ooit. Inmiddels overvleugelt zij de traditionele pop- & rockmuziek. Een trend die zich in de jaren tachtig al inzette met hiphop en rap. Nieuwe stromingen als house, techno, trance en electro volgden elkaar in rap tempo op.  Discjockeys, muzikale tovenaars, die met allerhande digitale technieken hun luide beats over de dansende massa uitstorten werden de nieuwe helden. Hun namen: dj Tiësto, Armin van Buuren, Hardwell en Martin Garrix. Maar hoe zat dat in de prille begindagen van de popmuziek? En wat kreeg Winterswijk hier van mee?

 

DISCJOCKEY

Het begrip “discjockey” (afgekort: dj of deejay) is in de jaren vijftig alleen nog maar bekend van de radio. Hilversum brengt slechts mondjesmaat jazz en populaire muziek ten gehore. Pete Felleman is de eerste dj op de nationale radio. Voor meer luistergenot is het beter is het af te stemmen op Radio Luxemburg of AFN, de radiozender voor de in Europa gelegerde Amerikaanse soldaten, als je deze kunt ontvangen tenminste.

Discjockeys die “in het wild” hun dansplaatjes draaien zijn er nog niet. Wie in Winterswijk in de jaren vijftig wil dansen doet dat vooral bij de dansscholen van Meijler of Mulder. Op de zondagavond kunnen bij café Nijenhuis, zaal Jaspers of de Harmonie de pas geleerde danspasjes in de praktijk gebracht worden. Lokale orkesten zoals de Lawikeha’s of de W-Boys zorgen voor de muzikale invulling.

Daar waar een band ontbreekt, in cafés of koffiebars, biedt de jukebox soms uitkomst. Met het inwerpen van een muntstuk kan men zijn favoriete keuze maken uit het aanbod van kroegbaas of exploitant. Daar waar de uitbater rock ’n roll platen van Elvis, Bill Haley of Buddy Holly in zijn kast heeft komen de voeten en heupen al vlot in beweging.

 

RED ROOSTER

Midden jaren zestig krijgt de jeugd er met de komst van de beatclubs een plek bij waar in besloten sfeer gedanst kan worden. Balleider Kolthof, door de gemeente aangesteld, ziet er op toe dat het een en ander met inachtneming van de goede zeden plaatsvindt. Te dicht tegen elkaar aan schuifelen of vrijen op de dansvloer is beslist uit den boze!

Winterswijks oudste beatclub is Red Rooster. In het achterzaaltje van hotel de Klomp op de Markt ontplooit Red Rooster haar activiteiten. Aanvankelijk is het batig saldo nog niet toereikend voor het aantrekken van bands en worden er zogenaamde “disc-dances” georganiseerd, avonden waarop gedanst wordt op de muziek van grammofoonplaten. Eigen pick-ups zijn aanwezig, maar voor een versterker die voldoende decibellen produceert wordt wekelijks de gang gemaakt naar Radio Bos op het Weurden. Daar waar zijn jongere broer Fons al snel de zakelijke kant van Red Rooster behartigt is Louis Gietman veelvuldig achter de draaitafels te vinden om door hemzelf uitgekozen of door het publiek aangevraagde plaatjes aan elkaar te praten.

 

STUDIO RENÉ

In de zomer van 1967 krijgt Winterswijk zijn eerste discotheek of discobar, op dat moment een nog volstrekt nieuw fenomeen in de Achterhoek. Aan de Vredenseweg, even buiten de dorpskern, opent Studio C-René haar deuren. De discobar is gevestigd in het voormalige café Jansen, een lange pijpenla, met name in de weekenden druk bezocht door de fabrieksarbeiders van de Olmenstraat en B.H. Heldtstraat die er de inhoud van hun vrijdags verkregen loonzakjes besteden. Studio C-René ontleent haar naam aan de eigenaar, René Jansen. De tussengevoegde “C” staat voor “Café” of “Chez”. Het pand biedt ruimte aan zo’n 150 tot 200 jongeren. Naast een langgerekte bar is er een kleine dansvloer met een glazen wand, een afgescheiden ruimte waar de discjockey zijn plaatjes kan draaien en een keukentje voor de frites en bitterballen. De geluidsapparatuur is state-of-the-art met Thorens draaitafels en een Sennheiser microfoon.

 

RENÉ JANSEN

Een discobar zonder discjockey is niet compleet, dus contracteert René Jansen Louis Gietman, die inmiddels een goede reputatie heeft opgebouwd bij beatclub Red Rooster. Studio René is zeven dagen per week open tot twee uur ’s nachts. Van heinde en ver weet men de Winterswijkse discotheek te vinden. Ook op de zondagmiddag kan de jeugd er terecht. Gietman roemt de samenwerking met eigenaar René Jansen: “Ik kreeg volledig de vrije hand om te draaien wat ik wilde. Alles was mogelijk. Veel beat en soul uiteraard. Maar op de zondagmiddag werd er ook veel jazz gedraaid. Thelonius Monk en Coleman Hawkins, dat soort werk. Ik vond het leuk om de grenzen op te zoeken van wat er gedraaid kon worden. Als er te veel gedanst werd, gooide ik er een rustig plaatje tussendoor, zodat velen naar de bar gingen om een consumptie te bestellen. Was René ook weer tevreden.”

Zijn plateninkopen doet Louis bij radio Woordes in de Misterstraat. Van René Jansen krijgt hij hiervoor een vast bedrag per week. “Ik was altijd op zoek naar bijzondere platen. Bij radio Woordes werkte toen een meisje, Ria Wes, die mij platen kon bezorgen die normaliter niet in de winkel lagen.”

Jansen is van oorsprong reclameman en weet wel hoe hij zich met zijn discotheek in de kijker moet spelen. “Doordeweeks gingen we met een oude Chevrolet uit 1928 de regio in. Een groot reclamebord op de imperiaal van zijn wagen”, weet Louis zich te herinneren. “De vreemdste capriolen haalde René uit. Hij ging op de sidestep van zijn auto staan. Met de ene hand bediende hij een handgaspedaal, met de andere deelde hij consumptiebonnen uit. Zijn auto heeft tijdens het Volksfeest nog een keer met het bloemencorso meegereden.”

 

ZORRO

In maart 1968 doet Louis mee aan een internationaal dj-concours in Oirschot. De jury bestaande uit bekende radio-dj’s als Peter Blom, Theo Stokkink en Henk Bouwman belonen Louis’ draaiprestaties met een tweede prijs. Enkele maanden later presenteert Louis Gietman vanuit Studio René een uur lang het Vara-programma Zorro. Een uitgelezen mogelijkheid voor Louis om zijn kunnen te tonen aan een breder publiek en tevens uitstekende reclame voor Studio René. Het tienerprogramma wordt rechtstreeks uitgezonden op Hilversum III. Louis moet vooraf zijn playlist ter goedkeuring voorleggen aan de makers van het radioprogramma. Tot zijn grote ongenoegen worden veel van zijn muzikale keuzes, platen van groepen als Moby Grape en The Doors, vanwege een te hoog “underground”-gehalte, afgekeurd en moet hij op het laatste moment nog meer toegankelijke liedjes in zijn programma inpassen.

Bekende nationale dj’s als Eddy Becker, Joost den Draaijer en Kees van Maasdam komen naar de discotheek aan de Vredenseweg en eind 1968 slaagt René Jansen er in de bekende Radio London top-discjockey Graham Gill naar Winterswijk te halen. Louis Gietman heeft dan inmiddels Studio René verlaten. Belangrijkste nieuwkomers achter de draaitafels zijn Adri Nijman en Willy Strengers (alias Billy Jones). Studio René krijgt fikse concurrentie als in Groenlo discotheek Pam Pam opent. Louis Gietman: “Ook daar heb ik nog regelmatig gedraaid. Niet zo spannend als bij René. Het publiek daar wilde meer het standaardwerk horen.”

 

SJOERD’S CORNER  

Eind jaren zestig bevinden de Winterswijkse beatclubs zich in zwaar weer. De bandavonden lopen qua belangstelling terug en de topacts vragen steeds hogere gages. De vermakelijksheidsbelasting, een lucratieve melkkoe voor de gemeente, roomt maar liefst een derde deel van de entreegelden af. Het goedkope alternatief wordt gevonden in dansavonden. Zo ontstaat Sjoerd’s Corner, een samenwerkingsverband van de beatclubs Ever Play (Harrie Geessinck) en Red Rooster (Fons Gietman).

Aanvankelijk opereert men vanuit het achterzaaltje van het Parochiehuis, maar al snel verhuist men naar de kelder van het gebouw. In verband met de beperkte ruimte wordt er met ledenkaarten gewerkt. Louis Gietman is een van de vele dj’s die actief is bij Sjoerd’s Corner. In de weekenden wordt vrijwel non-stop muziek gedraaid: op de vrijdagavond, de zaterdagavond (vaak ook al ’s middags), de zondagochtend (“Wake Up Breakfast”) en de zondagmiddag (“Goud van Oud”) tot pakweg een uur of acht in de avond. Bijna altijd voor een volle bak! Gietman kan zich de entourage nog goed voor de geest halen: “Overal hingen camouflagenetten. Zeer sfeervol, maar levensgevaarlijk als je bedenkt dat er in die tijd overal nog volop gerookt mocht worden. En een nooduitgang was er vaak niet. Of de deur ervan zat op slot.”

 

BRAND

Het zo opwindende decennium eindigt voor Louis Gietman rampzalig. Eind 1969 legt een felle brand zijn ouderlijk huis, op de hoek Groenloseweg-Wilhelminastraat, volledig in de as. De familie weet ternauwernood aan de vlammen te ontkomen. Een keerpunt waarmee een opwindend hoofdstuk in Louis’ leven wordt afgesloten. Hij stort zich op een toekomst in het onderwijs. Met de benodigde aktes op zak wordt hij docent kunst en beeldende vorming. Inmiddels geniet de al jaren in Breda woonachtige Louis van zijn pensioen en doet hij vrijwilligerswerk.

 

TERUGBLIK

De jaren zestig hebben hem nooit helemaal losgelaten. Al pratend over vroeger komen de mooie herinneringen weer boven. “De jeugd van tegenwoordig zal het ook best gezellig hebben, maar wát een tijd hadden wij toen! Op zondagavond laat nog even naar hotel Modern in Enschede karren om The Buffoons te zien spelen. Mijn ouders vonden het prima zolang ik maar weer heelhuids thuis kwam.” Hij denkt terug aan al die Molukkers die hij in het Winterswijkse uitgaansleven ontmoette en waarvan hij de namen vergeten is. “Altijd de mooiste kleding aan. Daarvoor gingen ze iedere zaterdag speciaal naar Amsterdam. Voor mij hebben ze nog een keer een blouse van parachutezijde meegenomen. Heel bijzonder!” Nee, terugblikkend is er voor Louis maar één conclusie mogelijk. “Wat een geweldige jaren! Ik had ze voor geen goud willen missen.”

Foto Studio René: Aad Schepers

 

Erik Meinen is medewerker van het Poparchief Achterhoek en Liemers (PAL). In 2009 was hij eindredacteur van het boek “Popmuziek in Winterswijk – Een greep uit vijftig jaar pophistorie”. Voor de Winterswijkse 50+ Krant duikt hij in de geschiedenis van de plaatselijke (pop)muziek- en jeugdcultuur.

 

 

 

Louis Gietman achter de draaitafels bij Sjoerd’s Corner in de kelder van het Parochiehuis (foto: Louis Gietman)

 

  

Logo’s van Red Rooster, Studio C-René en Sjoerd’s Corner (collectie: P.A.L.)

Deel dit bericht

Advertentie


Socialmedia

This message is only visible to admins.

Problem displaying Facebook posts.
Click to show error

Error: Server configuration issue

Gerelateerde artikelen